De 7 vinkjes

7 vinkjes vragen om een #ontschuldigende#dialoog

Hoewel mijn hoofd en hart vol zit met Oekraïne valt me ook iets anders op. Namelijk dat ik best veel boze berichtgeving zie rondom het boek #dezevenvinkjes van Joris Luyendijk . En hoewel ik van alles herken, maar gelukkig ook veel positieve dingen heb meegemaakt als vrouw op ‘de ladder’, puzzelt het me. 

Als ik het goed beluister gaat die boosheid eigenlijk over: ‘wiens #schuld is het’ en ‘waarom horen ze hem, met die vinkjes, wel en werd ik niet gehoord?! ”. 

Die boosheid en teleurstelling snap ik. Maar schieten we er iets mee op?

Wat we denk ik nodig hebben, is:

1) zien dat er heel veel #momenten zijn waarop je #selecteert. Lang voordat je formeel selecteert. Bijvoorbeeld: wie geef je #aandacht; een belangrijk onderwerp/project/team of #opleiding.  

2) #buikgevoel#objectiveren: Stel elkaar vragen over zaken als: wat verwachten we? Zijn onze verwachtingen objectief geformuleerd? Hebben we oog voor verschillende manieren waarop die verwachtingen kunnen worden waargemaakt?

3) #inzicht krijgen in je #onbewuste beelden en gedrag (over functioneren en succesvol zijn. Een anecdote: een directeur zei ooit: “als ik een talent niet ken is het geen talent”. Ik was toen even scherp en antwoordde: “dat is selectie op extraversie en profileren, en dan krijg je allemaal dezelfde types”. )

4) #stoppen met #slachtofferschap én #erkennen dat er #slachtoffers zijn. In álle groepen en culturen waarin ik me heb begeven worden mensen uitgesloten, of toch minstens niet gezien. En tegelijk maakt dat niet goed dat het gebeurt. 

Hoe? Door met elkaar een #dialoog aan te gaan over #vooronderstellingen, #uitgangspunten en #beelden. 

En ja, dan kan het #pijnlijk zijn om je eigen #vooronderstellingen te zien. Ik vind het ook niet zo leuk om die van mij steeds weer onder ogen te komen. Maar als je elkaar gaat afrekenen op het hebben van vooronderstellingen en #privileges worden ze niet #bespreekbaar. En dat is nou net wat, al heel lang, zo hard nodig is. 

Dus laten we, ondanks de #teleurstelling, misschien wel #schaamte over je beperkte blik, het #verdriet van #gemiste#kansen en de #boosheid over hoe de wereld en de mens is, 
met #compassie voor elkaar de dialoog voeren.

Dank Joris, dat je het weer in de aandacht hebt gebracht. Met je 7 vinkjes ;-). 

#dialogischleiderschap

Gastblog Jindra Kessener — Niet elk vraagstuk vraagt om discussie

Gastblog Jindra Kessener — Niet elk vraagstuk vraagt om discussie

Tijdens de workshops Dialogisch Leiderschap stond de vraag centraal hoe bestuurs- en directiesecretarissen kunnen bijdragen aan de kwaliteit van gesprekken in de bestuurskamer. Complexe vraagstukken vragen niet altijd om discussie, maar vaak om dialoog waarin verschillende perspectieven en onderliggende waarden zichtbaar worden. Secretarissen spelen hierin een belangrijke rol door ontbrekende perspectieven te signaleren en te helpen de verbinding te leggen tussen sturing, besluitvorming en het moreel kompas van de organisatie.

Ficties in de ambtelijke ethiek? Weerslag van een symposium in drie vensters

Ficties in de ambtelijke ethiek? Weerslag van een symposium in drie vensters

In een democratische rechtsorde bevorderen ambtenaren ‘het algemeen belang’, behoren ze ‘onafhankelijk’ en ‘politiek neutraal’ hun vak te beoefenen, en bevinden ze zich tegelijkertijd in een ondergeschikte positie vanwege ‘het politiek primaat’. Deze concepten en principes spelen een sturende rol in de ambtelijke beroepsethiek, maar vragen ook om voortdurende reflectie en concretisering. Ze zijn vatbaar voor meerdere interpretaties en misschien niet altijd waar of geldig.

extreem onveilige werkplek

extreem onveilige werkplek

Ik denk dat de kern van de oorzaak van de #onveiligheid en #werkdruk voor #kamerleden is dat we onvoldoende over #paradoxen (schijnbare tegenstellingen) spreken. Terwijl juist dat noodzakelijk is om tot verstandige oplossingen te komen voor de complexe vraagstukken in...